نتی که خودش رو کشت

گام میزنم بر روی نت های خسته زندگی گاه می خندم گاه اشک میریزم برای زندگی. وحید.

عجب دنیایی شده .

از پلکان حماقت بالا میریم تا اون بالا فریاد بزنیم آهای من رو میبینی .

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387ساعت 5:32 AM توسط وحید |