چند وقت پیش یک فیلم فرانسوی به دستم رسید بعد  از نیم ساعت اول حالت تهوع بهم دست داد . مخصوصا اون سکانسی که وارد مدخل همجنسگرایان مرد شد . چه سکانس وحشتناکی بود .

به نظر میرسه آزادی هم نیاز به چارچوب داره .

بد بختانه ما میان شکاف دو طیف افراطی گیر کردیم . آزادی بدون چهارچوب و خفقان .

ما چقدر بدبختیم که در همچین زمانی و در همچین شکافی گیر کردیم .

چند وقتیه که دارم به این فکر میکنم که باید خود خودم باشم یا خودی که دیگران و دوستان اون رو دوست دارند برای همین چند مدتیه که خود خودم شدم و در نتیجش چند نفر از دوستام رو از دست دادم . ولی مهم نیست چون اون ها اصلا با من کاری نداشتند من برای اون ها وجود نداشتند بلکه فقط تصویری از دوست مورد نظرشون رو روی دیگران پیاده میکنند . واقعا چه چیزه این دنیا ارزشمند که آدمها اینقدر از خود درونشون فاصله میگیرند . این اصلا یک شعار نیست در واقع وقتی من دارم به خود درونم نزدیک میشم به آرامش هم نزدیک شدم .

نتیجه اینکه دیگه حاضر نیستم خود دیگران باشم .

We got a warehouse Of  butter.We got oceans of wine.We got famine when we need It .Got a designer crime.We got mercedes.We got porsche.Ferrari And rolls Royce.We Got choice  Its Miracle!!!!! 

توهم فلاکت زیستن را امکان پذیر میکند ] اریک فروم [ 

فکر کنم موسیقی برای من نقش توهم رو ایفا میکنه.

آزادی تنها ارزش جاودانه بشریت است [ البر کامو ]