آلبوم با آهنگ Castellorizon شروع میشه آهنگ افکتهای عجیب غریبی داره ولی به نظر من یک جور رونمایی از زندگی قرن 21 پایان بخش این آهنگها ما صدای مرغهای دریایی رو میشنویم که یک به یک شکار میشند. بعد یک سولوی غم بار که آدم رو یاد مرگ میندازه به نظرم این آهنگ از همه بیشتره به روح پینک فلوید نزدیک. اما بهترین آهنگه آلبوم On An Island. واقعا احساس توی این آلبوم موج میزنه مخصوصا سولوی انتهایی محشره ( مثل اینکه ازدواج سوم به دیوید روحیه تازه بخشیده ولی انصافا خانمش هم چهره جذابی داره. در ضمن دیوید دو تا بچه چهار پنج ساله هم داره باورتون میشه آدم توی60 سالگی !!!!. خوب دیوید گیلموره دیگه کسی که Comfortably Numb  رو کامپوز کرده.)

خوب آهنگ بعدی The Blue آهنگ آرامش بخشیه فکرش رو بکنید توی یک مسیر سر سبز شب دارید با ماشین رانندگی میکنید این آهنگ شما رو دیوونه میکنه.

هر چقدر که با دو تا آهنگ قبلی به وجد اومدید خودتون رو اماده کنید برای داغون شدن . فقط کافیه که Red Sky At Night  رو گوش کنید تا  یادتون بیاد توی چه دنیایی آشغالی زندگی میکنید شاید این فقط در مورد من صدق کنه.

بقیه آهنگها هم This heaven است که ریتم شادی داره بد نیست برای بعضی مواقع که خوشی میزنه زیر دل ادم انتخاب خوبیه.